IQ 82 – Score Betekenis

De capaciteiten van menselijke intelligentie intrigeren ons al lang. Een hele eeuw wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat onze intelligentie gedeeltelijk genetisch is; de helft van onze intelligentie is aangeboren, om het zo te zeggen.

Onderzoek toonde aan dat kinderen die bij hun geboorte gescheiden waren van hun biologische ouders, kinderen die nooit contact hebben gehad en onder invloed staan ​​van hun biologische ouders, een vergelijkbaar intelligentieniveau hebben.

Deze ontdekking bewijst dat intelligentie inderdaad via genen wordt doorgegeven van ouders op kinderen.

Er is veel meer onderzoek nodig om de exacte genen te identificeren en uiteindelijk de kennis te gebruiken om het potentieel van een kind te voorspellen en het naar een goede ontwikkeling te leiden.

De ontwikkeling wordt sterk beïnvloed door verschillende factoren; de omgeving, sociaal-culturele achtergrond, ervaring en al het andere spelen een belangrijke rol in Intelligence Quotient, zo ontdekten wetenschappers.

Kunnen we intelligentie meten? Kunnen we zeggen dat iemand intelligenter is dan een ander, gezien alle aspecten van menselijke intelligentie?

Nauwelijks zo. Het testen van intelligentiequotiënten is inderdaad bedoeld als voorspeller van levenssucces.

Het garandeert echter niet dat hoe hoger de score, hoe zekerder het succes is. Het vertelt over bepaalde aspecten van individuele mogelijkheden, die ongetwijfeld van groot nut kunnen zijn.

Laten we eens kijken naar de ontwikkeling van IQ-testen zelf.

De oorsprong van IQ-testen

IQ-tests begonnen als een middel om te helpen bij de opvoeding van kinderen in Frankrijk. In het begin van de twintigste eeuw nam de Franse regering de wet aan volgens welke alle kinderen goed onderwijs zouden moeten krijgen.

De tests waren nodig in een selectief proces om te bepalen welke mogelijk extra onderwijsondersteuning nodig zouden hebben.

Psychologen Alfred Binet en zijn collega Theodore Simon creëerden de eerste IQ-tests, vanaf die dag bekend als Binet-Simon IQ-test.

Wat Binet observeerde, scoorde en analyseerde, waren het onthoudend vermogen van kinderen, de verwerkingssnelheid van hun oplossingen en het niveau van aandacht vasthouden.

Hij ontdekte dat de factor chronologische leeftijd niet de bepalende rol speelt; sommige jongere kinderen waren succesvoller in het oplossen van problemen dan oudere kinderen. Zo werd de categorie mentale leeftijd ingevoerd.

Wat Binet echter beweerde, was dat de tests onvolledig waren in termen van het nauwkeurig meten van menselijke intelligentie. Het heeft veel gaten, zoals geen rekening houden met de factor van de omgeving, omstandigheden van opgroeien et cetera.

Binet zelf beweerde dat de intelligentie niet alleen op genoemde parameters kon worden uitgedrukt. Toch was dit een begin en een model voor de testen die daarna kwamen.

Binet-Simon-test werd al snel gestandaardiseerd voor de Amerikaanse burgers, door professoren van Stanford University. Deze herziene versie werd bekend als de Stanford-Binet-test en werd in 1916 officieel in de Verenigde Staten.

Het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vereiste echter aanpassingen aan tests, omdat de tests nodig waren om het rekruteringsproces van het leger te versnellen en nauwkeuriger te maken.

Voor dit doel zijn Army Alpha- en Beta-tests gemaakt. Deze tests waren bedoeld om te helpen bij het rekruteringsproces en om het potentieel van bepaalde rekruten voor bepaalde legeropdrachten aan te tonen.

Alfa- en bètatests kwamen in verschillende vormen; de geschreven en picturale vorm. Ze waren gericht op zowel Engelstaligen als niet-Engelstaligen en degenen die konden lezen en degenen die niet konden lezen.

Hoewel het het rekruteringsproces diende, werd de legertest na het einde van de oorlog nog steeds (mis) gebruikt, wat een groot probleem werd. Het controversiële ding is dat de tests door de overheid over de immigrantenbevolking werden gebruikt.

Een dergelijk type testen maakte allerlei generalisaties mogelijk en creëerde stereotypen over bepaalde nationaliteiten. Het werd gebruikt als excuus voor vegen en grote discriminatie.

Wechsler intelligentie schaaltests

De volgende belangrijke stap in de ontwikkeling van IQ-testen kwam met de Amerikaanse psycholoog David Wechsler, in de helft van de twintigste eeuw.

Zijn WIS-testfamilie (Wechsler Intelligence Scale) en in het bijzonder zijn WAIS (Wechsler Adult Intelligence Scale) worden nog steeds veel gebruikt.

De nieuwste versie van de Wais-test, de vierde editie van de test is de meest gebruikte IQ-test. De toekomstige editie, WAIS V is bezig met het verzamelen van gegevens.

Het proces werd gelanceerd in 2016 en zou eindigen in 2020, met de laatste editie van de test.

De Wechsler-test is gebaseerd op verschillende parameters, waarvan de belangrijkste het werkgeheugen, perceptueel redeneren, verbaal begrip en verwerkingssnelheid zijn. De resultaten worden vergeleken binnen dezelfde leeftijdsgroep.

Wechsler-test is nuttig op het gebied van human resources, in de eerste plaats vaak toegepast door grote bedrijven.

Over de gemiddelde score

De gemiddelde score op de meeste schalen ligt rond de 100 punten. Laten we eens kijken naar de gemiddelde score om te begrijpen wat andere scores betekenen. De waarheid is dat het niet echt veel onthult.

Het laat wel zien dat een individu over een gemiddelde redenering beschikt, een gemiddelde verwerkingssnelheid, in staat is te studeren uit geschreven materiaal, perfect in staat is om keuzes en beslissingen te nemen, voor zichzelf en voor anderen te zorgen etc.

Een gemiddelde score zegt echter niet echt iets over het toekomstige succes van de persoon, net zoals hogere scores dit niet garanderen. Een ‘gemiddeld’ persoon kan een begaafd musicus zijn, maar eerder een uitvoerder, bijvoorbeeld geen componist.

Toch betekent dit niet dat hij of zij niet erg succesvol zal zijn.

Degenen die de waarde van IQ-tests als geheel ontkennen, hebben zeker ongelijk; intelligentieniveau speelt een belangrijke rol in hoe je leven zal zijn, maar het garandeert niets in het bijzonder.

Bereiken van IQ-schalen betekenen echter wel iets wanneer ze worden toegepast op de echte omgeving.

Volgens de oude classificatieschaal van Lewis Terman staan ​​alle IQ-scores onder de 70 voor 'zwakzinnig', scores tussen 70 en 80 zijn 'borderline deficiëntie', terwijl 80 tot 90 voor 'saai' zijn.

Bereik tussen 90 en 110 wordt als 'normaal' of 'gemiddeld' beschouwd, dat van 110 tot 120 is 'superieure intelligentie' en 120 tot 140 is voor 'zeer superieur'. Alles boven de 140 wordt beschouwd als 'geniaal' of 'bijna geniaal'.

droom dat je in de gevangenis zit

Elke score heeft bepaalde bepaalde kenmerken, maar geen enkele schaal dekt alles. De afgelopen tijd is bijvoorbeeld geopperd dat de EQ-factor (emotionele intelligentie) een nog belangrijkere rol zou kunnen spelen dan IQ, als we het hebben over het meten van intelligentie als voorspeller van levenssucces.

Welnu, het is moeilijk voor te stellen dat een 'emotioneel onintelligente' persoon goed zou passen en zijn of haar briljante ideeën zou uiten, zelfs als ze een zeer hoge score hebben. Het kan een groot obstakel zijn voor het daadwerkelijk uiten van het hoge IQ.

IQ 82 Score Betekenis

Er zijn andere classificaties, maar ze komen allemaal op sommige punten overeen. IQ 80-score valt onder de categorie 'saai' op de schaal van Terman en 'saai normaal' op de schaal van Wechsler.

Volgens Paul Coojimans, hedendaagse psychologen die zich specifiek bezighouden met testen op hoge intelligentie, valt IQ 82 onder de categorie 'onder het gemiddelde'.

Uit deze beschrijvende 'titels' zouden we kunnen aannemen dat IQ 82 bepaalde beperkingen vertoont, maar het ligt dichter bij het gemiddelde.

De laatstgenoemde analist merkte op dat het bereik tussen 80 en 89, onder het gemiddelde, precies degene is die het meest wordt geassocieerd met gewelddadig gedrag, vooral onder de mannelijke bevolking.

Dit is natuurlijk niet de regel en het definieert niet alle doelpuntenmakers binnen het bereik potentieel gewelddadig. Het zou helemaal het tegenovergestelde kunnen zijn, maar statistieken presenteren dergelijke resultaten.

Degenen met een IQ-score binnen dit bereik zijn personen die in staat zijn voor zichzelf te zorgen en in staat zijn om onafhankelijk te functioneren.

Ze zijn inzetbaar, in staat om te trainen en te leren, maar ze zouden het beste gedijen in een omgeving waarin geen beslissingen worden genomen uit meer dan één keuze.

Ze zouden hun best doen als alles duidelijk was en als ze wisten wat er precies van hen verlangd werd, zou een baan als monteur perfect passen voor een scorer van IQ 82.

Natuurlijk zijn er mogelijkheden om te trainen en te leren, en zelfs om bepaalde vaardigheden te verbeteren. Als we ons het voorbeeld herinneren van een getalenteerde muzikant met een gemiddelde scorer, laten we dan proberen het idee toe te passen op een score van 82.

Hij of zij zou een talent voor kunst kunnen hebben om dingen met hun eigen handen te maken en anders. Het is echter onwaarschijnlijk dat ze briljant zouden zijn met kleuren, perspectiefredeneringen, diepgaand begrip van muzikale compositie en dergelijke.

Dat wil niet zeggen dat ze het niet gaan redden op het gebied, maar het vertoont wel beperkingen.

Bovendien kan iemand met een IQ-score van 82 aardig en zorgzaam zijn voor anderen.

Saaiheid maakt iemand bijvoorbeeld roekeloos, dus het kan inderdaad gebeuren dat ze onbedoeld iets 'slecht' doen.

De factor emotionele intelligentie speelt een belangrijke rol in hoe iemands basisintelligentiequotiënt zich in de realiteit gaat manifesteren.

Omgevingsfactoren, persoonlijkheidsprofiel en nog veel meer spelen een rol in het echte functionerende aspect van elke IQ-score.