IQ 129 – Score Betekenis

Eén ding dat nooit ophoudt indruk op ons te maken, is precies hetzelfde dat ons speciaal en zo anders maakt dan andere soorten op onze planeet. Het is onze intelligentie.

wat symboliseert ster?

Misschien bestaan ​​er ergens daarbuiten veel geavanceerde beschavingen met intelligentiequotiënten die we nooit zouden kunnen doorgronden.

Volgens enkele behoorlijk geniale theoretici die allemaal zelf hoog boven het gemiddelde IQ zitten, hebben we zeker nog niet zo'n bewustzijnsniveau bereikt dat ongetwijfeld wordt geassocieerd met hoge intelligentie.

Tot nu toe hebben we geprobeerd menselijke intelligentie te definiëren en deze te 'vangen' in schalen voor intelligentiequotiënt-tests.

Nou, dat is nooit een gemakkelijke taak geweest en IQ-tests laten vaak veel gaten zien, hoewel ze van grote hulp kunnen zijn, bijvoorbeeld op het gebied van human resources en werkgelegenheid in het algemeen.

Het punt is dat IQ-scores nooit alle mogelijkheden en capaciteiten van een individu laten zien. Er wordt vaak gediscussieerd over het idee van IQ-scores als voorspellers van succes in het leven.

Hoewel een hoge IQ-score absoluut bewijst dat iemand over capaciteiten beschikt voor meer kennis, meer bedachtzaamheid, meer inventiviteit en creativiteit in termen van mindful en intelligent denken, garandeert geen van deze dat iemand succesvol zal zijn.

Er zijn natuurlijk nog andere factoren die van invloed zijn op iemands levenspad, persoonlijke ontwikkeling, prestatie en feitelijke realisatie van hun IQ-score in werkelijkheid.

Begin IQ-test

Het testen van intelligentiequotiënten is begonnen in het begin van de twintigste eeuw, in Frankrijk. De Franse psychologen Alfred Binet en Theodore Simon waren de auteurs van de eerste test. Deze was bedoeld als hulpmiddel voor educatieve doeleinden.

Destijds besloot de Franse regering dat alle kinderen naar school moesten gaan en onderwijs moesten krijgen. Omdat het logisch was om aan te nemen dat sommigen meer hulp nodig zouden hebben bij het leren, was de test nodig in het selectieproces.

De door Alfred Binet geïntroduceerde test was gebaseerd op de drie volgende parameters: geheugenvaardigheden, aandachtsniveau en taakoplossend vermogen. De resultaten toonden aan dat de chronologische leeftijd van de kinderen niet noodzakelijk overeenkomt met het intelligentieniveau, zoals gescoord volgens deze tests.

Sommige jongere kinderen waren veel efficiënter of sneller in het uitvoeren van de test dan oudere kinderen.

Binet stelde het criterium van de mentale leeftijd voor, in plaats van dat van de fysieke leeftijd, wat best een goed idee was. We zijn er zeker van dat je zeker enkele jonge volwassenen kent die veel slimmere en briljante denkers zijn in vergelijking met sommige oudere mensen.

Het hangt allemaal af van veel factoren en niet alleen van de leeftijd van de testdeelnemers, als we ons aan de IQ-test houden.

Deze IQ-test werd de basis van alle andere tests die volgden. De auteur zelf was zich er echter terdege van bewust dat deze test veel gebreken had en dat menselijke intelligentie dat niet kan zijn scoorde uitsluitend volgens één criterium.

Een dergelijke vorm van IQ-test is beperkend; het zegt bijvoorbeeld niets over aangeboren talenten. Je kunt een geweldige zanger of artiest hebben met een gemiddelde IQ-score en toch zou die persoon in andere termen zeker als boven het gemiddelde worden beschouwd.

Dit leidt ons alleen maar tot de conclusie dat IQ-scores niet kunnen worden beschouwd als voorspellers van levenssucces, tenminste niet als andere factoren terzijde worden geschoven. Iemands sociaal-culturele achtergrond, levensomstandigheden, persoonlijkheidskenmerken en karakter, temperament en andere aspecten zouden een grote rol spelen.

Hoewel karakter en intelligentie veel ontmoetingspints kunnen hebben, komt de een niet noodzakelijk overeen met de ander.

Tests na Binet-Simon IQ-model

Na voor het eerst geïntroduceerd in de Verenigde Staten, doorliep de Binet-Simon-test het standaardisatieproces van Stanford University en werd officieel uitgeroepen tot norm voor IQ-testen in 1916.

De test werd bekend als de Stanford-Binet IQ-test. Het presenteerde met een enkel getal Intelligence Quotient dat we allemaal een IQ-score noemen, zoals bijvoorbeeld uw IQ 129-score.

Leger-alfa- en bètatests zijn ook het vermelden waard, omdat ze tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn uitgevonden als een selectieve test op het gebied van human resources; er was dringend behoefte aan een test die zou helpen bij het selecteren van de legerrekruten en bij het toewijzen ervan op passende posities binnen het leger. Deze tests waren verschillend van vorm.

De eerste werd geschreven en de andere kwam in foto's. Het idee was om zowel degenen die geen Engels konden lezen of spraken, als de anderen die het wel wisten te testen.

WAIS IQ-test

De volgende tests waren die uitgevonden door psycholoog David Wechsler in 1955. Dit was een meer gedetailleerde en complexe test, die nog steeds in gebruik is. Deze test had meer parameters, zoals perceptueel redeneren, werkgeheugen, verwerkingssnelheid en verbaal begrip.

Later herzien, werd de WAIS-test (Wechsler Adult Intelligence-schaal) een onderdeel van wat de WIS-testfamilie wordt genoemd, omdat de auteur andere specifieke intelligentietests heeft gemaakt, zoals de twee voor het meten van de intelligentie van kinderen.

De vierde editie van de test, WAIS-IV, is momenteel in gebruik, terwijl de gegevens voor de volgende versie sinds 2016 worden verzameld. Wechsler-testresultaten op de genoemde parameters worden vergeleken met deelnemers van dezelfde leeftijdsgroep.

Moderne psychometrie biedt allerlei mogelijke oplossingen bij het testen en scoren van resultaten op menselijke intelligentie.

Er zijn ook verschillende classificaties geweest, met eenvoudigere of meer gedetailleerde reeksen uitgelegd.

Wat is een gemiddelde IQ-score?

De gemiddelde score van de IQ-test ligt rond de 100. Op de klassieke schaal worden IQ-scores tussen 90 en 109 beschouwd als een gemiddeld intelligentiequotiënt. Dus, is het een ‘goed’ resultaat? Wat betekent het om een ​​gemiddelde intelligentie te hebben?

Als we de gemiddelde intelligentie begrijpen, zouden we andere intelligentiebereiken beter kunnen begrijpen.

Hoewel 'gemiddeld' misschien gemakkelijk uit te leggen klinkt, is het dat niet. Er zijn veel factoren waarmee rekening moet worden gehouden bij het bepalen van de gemiddelde score.

Dit roept veel onaangename en controversiële vragen op, zoals die van ras, verschillen tussen mannen en vrouwen, nationaliteit enzovoort. Dit zijn allemaal uiterst gevoelige onderwerpen en een reden voor een discussie over de betrouwbaarheid van IQ-tests als zodanig.

Over de gemiddelde score op een van de schalen gesproken, we moeten zeggen dat het in feite niet veel over jou onthult.

Het betekent dat je gemiddeld redeneert en een gemiddeld probleemoplossend vermogen hebt, maar het zegt niet waartoe je in staat bent. Je zou een uitzonderlijk artistiek en creatief individu kunnen zijn en toch een gemiddelde score kunnen behalen.

Emotionele intelligentie is ook een uiterst belangrijke factor.

Sommige onderzoeken en studies wijzen er ook op dat IQ-scores niet noodzakelijk vastliggen; ze zouden in feite in de loop der jaren kunnen veranderen, zelfs tot 20 punten verschil!

IQ-scores in het echte leven

Hoewel IQ-testscores iets onthullen over iemands mogelijkheden en helderheid, probleemoplossende vaardigheden, redeneren, verbaal begrip en dergelijke dingen, vertellen ze niet over het geheel van iemands capaciteiten.

Schalen en bereiken geven een beschrijving van verschillende niveaus van intelligentie, maar deze moeten met de nodige voorzichtigheid in overweging worden genomen.

Het is duidelijk dat zeer lage scores aangeven dat degenen die onder dergelijke categorieën vallen meestal hulp, toezicht nodig hebben, onvolwassen zijn, niet in staat tot besluitvorming enzovoort.

Hogere scores zijn in het echte leven vaak moeilijker te begrijpen, omdat een gemiddeld IQ niet vertelt over het volledige potentieel van een persoon, net zoals hogere IQ's geen garantie bieden voor succes in het leven.

Dat is de reden waarom steeds meer psychologen neigen naar het idee van meervoudige intelligenties.

Het idee werd begin jaren tachtig van de vorige eeuw voorgesteld door Howard Gardner. Volgens deze benadering waren er acht soorten menselijke intelligentie.

Het zijn visueel-ruimtelijke intelligentie, muzikaal-ritmische, logisch-wiskundige, lichamelijk-kinesthetische, verbaal-linguïstische, naturalistische intelligentie, interpersoonlijke en intrapersoonlijke intelligentie.

Het punt van deze interessante benadering was niet dat een persoon zich kon concentreren op zijn of haar 'sterkste' intelligentiekenmerk; het stelt eigenlijk voor dat elke persoon een bepaald niveau heeft in elke categorie. Al deze intelligenties moeten worden gekoesterd.

Dit idee is sindsdien door de mens bepleit en is natuurlijk niet perfect, net zoals geen ander perfect was. Het geeft echter een meer flexibele benadering om de menselijke intelligentie als geheel te begrijpen.

De klassieke schaal verdeelt de IQ-score in verschillende categorieën, waarvan een bereik van minder dan 70 staat voor zwakzinnigheid, een bereik tussen 70 en 79 is borderline en die van 80 tot 89 worden als 'saai' bestempeld.

Scores tussen 90 en 109 zijn gemiddeld of normaal intelligent, 110 tot 119 zijn zeer intelligent. Die tussen 120 en 140 worden als zeer intelligent beschouwd en dit is waar je staat met je IQ 129-score.

Alle scores boven 140 worden verondersteld geniale of bijna geniale scores te zijn.

In een van de moderne schalen worden scores tot 180 specifiek geclassificeerd en dit zijn allemaal vrij zeldzame Intelligence Quotient-scores.

IQ 129 Score Betekenis

Dus je hebt een IQ 129-score en nu vraag je je af wat het betekent. Welnu, op klassieke schaal valt je score onder de categorie 'zeer intelligent' of 'zeer superieure intelligentie', wat staat voor het bereik tussen 120 en 140.

Op een van de meer gedetailleerde moderne schalen wordt uw score als 'bovengemiddeld' beschouwd en slechts een punt onder 'begaafd'. Oké, maar maakt het eigenlijk uit?

Welnu, deze score is zeker hoog en boven het gemiddelde, wat zeker een aantal vrij gunstige kansen biedt in het leven, in termen van onderwijs, in de eerste plaats en daarna werk.

Mensen met dit hoge intelligentiequotiënt zijn perfect in staat om complexe en uitgebreide onderzoeksinspanningen te ondernemen, te leren in een academische omgeving, te studeren en nog veel meer.

Ze zijn briljant in het verzamelen en verwerken van informatie uit geschreven materiaal en uit ervaring, in staat om originele conclusies te trekken en nieuwe ideeën naar voren te brengen. Hun IQ-score komt overeen met die van de master, als we het hebben over onderwijsontwikkeling.

Omdat ze heel dicht bij de 'begaafden' staan, moeten ze waarschijnlijk worden aangemoedigd om een ​​​​doctoraatsdiploma te behalen.

Niettemin zouden persoonlijke resultaten en prestaties altijd van veel aanvullende factoren afhangen. Je zou iemand kunnen ontmoeten die een gemiddelde baan heeft en geen academische prestaties heeft en toch inderdaad een intelligent persoon is met deze hoge IQ-score.

Het hangt af van levensomstandigheden, sociaal-culturele achtergrond en nog veel meer; emotionele intelligentie aspect niet het minst belangrijk.

IQ 129-score alleen betekent niet dat je de slimste of de sterkste persoon bent voor een bepaalde carrière, taak, project of wat dan ook. Je persoonlijkheid is erg belangrijk, evenals andere bepalende aspecten van een mens als individu.

In de afgelopen jaren wenden psychologen zich tot wat wordt genoemd meervoudige intelligenties die rekening houden met acht soorten intelligentie.