35 verschillende subgenres van bluesmuziek

Wist je dat er 35 verschillende subgenres van bluesmuziek zijn? Van countryblues tot Chicago-blues tot Louisiana-swampblues, het genre is op fascinerende manieren geëvolueerd en vertakt. Als je een fan bent van de blues of gewoon nieuwsgierig bent om er meer over te weten te komen, dan is deze blogpost iets voor jou.

Hier zijn enkele belangrijke subgenres van bluesmuziek:
1. Akoestische blues
2. Afrikaanse blues
3. Bluesrock
4. Britse blues
5. Chicago Blues
6. Elektrische blues
7. Countryblues
8. Detroit Blues
9. Deltablues
10. Memphis Blues

We zullen elk van de 35 subgenres nader bekijken en we zullen ook enkele van de beroemdste artiesten verkennen die binnen die genres spelen. Dus bereid je voor om in de wereld van de blues te duiken!

Inhoudsopgave

1. Akoestische blues

Akoestische blues is een stijl van bluesmuziek die op een niet-elektrisch instrument kan worden gespeeld.

De Acoustic Blues-stijl is een breed scala aan gitaar en muziek. Het omvat folk, traditionele muziek, slide, fingerpicking, ragtime en alle verschillende soorten muziek uit de regio die plaatsvonden tijdens de beginjaren van de Acoustic Blues-stijl.

GTZAN-dataset - Muziekgenreclassificatie... GTZAN-dataset - Classificatie van muziekgenre met Python

Akoestische blues verwijst naar een breed scala aan muziek, waaronder zowel elektrische als akoestische genres. De term 'akoestisch' houdt in dat instrumenten zoals de mandoline, banjo, piano, mondharmonica, kruik en andere niet-elektrische instrumenten allemaal vormen van akoestische muziek zijn.

2. Afrikaanse blues

De term 'West-Afrikaanse blues' verwijst naar een muziekstijl die in West-Afrika is gecreëerd. Het gebruik van elektrische gitaren is gebruikelijk in dit genre. De uitdrukking kan ook wijzen op de reis die traditionele Afrikaanse muziek van zijn oorsprong naar de Verenigde Staten maakte voordat hij naar huis terugkeerde.

Sommige historici en etnologen denken dat de blues afkomstig is van Afrikaanse muziek. Tijdens en na de slavernij werd deze muziek bewaard door Afro-Amerikanen.

De blues is een belangrijk type Amerikaanse populaire muziek. Maar veel mensen weten niet dat de blues afkomstig is van landelijke, Afro-Amerikaanse afkomst. De blues is ook gerelateerd aan Afrikaanse instrumentale tradities.

Afrikaanse muziek heeft een grote impact gehad op de moderne muziek. Werkliedjes met een roeping- en responsstructuur komen uit Afrika. Plantagemedewerkers gebruikten deze liedjes vaak. De blues is een ander voorbeeld van hoe Afrikaanse muziek invloedrijk is geweest in de moderne muziek. Dit soort zang kwam van pachters die erg vrij waren in hun zang.

3. Bluesrock

De term 'blues-rock' werd voor het eerst gebruikt in de late jaren 1960 om een ​​soort muziek te beschrijven die zich richtte op traditionele drie-akkoord blues songs en improvisatie . Traditionele drie-akkoorden blues songs zijn kenmerkend voor dit genre.

Cream combineerde het idee van rock & roll met de blues om een ​​nieuw type muziek te creëren dat luider was en meer instrumenten had. Deze groepen, zoals Cream, probeerden lange, ongestructureerde nummers te spelen die vergelijkbaar waren met die van jazzmuzikanten.

Deze combinatie was succesvol. Bands die daarop volgden waren luider en speelden meer muziek met gitaarriffs. Heavy metal en Southern rock ontwikkelden zich vanuit dit oogpunt.

In het begin van de jaren zeventig mixten veel muzikanten blues-rock en hardrock. Ze gebruikten technieken waardoor hun muziek klonk als albumrock. Dit werd gedaan om hun muziek meer mainstream te laten klinken en hun bluesinvloed te verbergen.

De bluesrock wijkt echter af van de hardrock en neemt een duidelijke richting in. Verschillende artiesten bleven een tijdje bluesstandards op dezelfde manier uitvoeren (en herschrijven).

In de jaren tachtig en negentig was bluesrock meer afhankelijk van de blues dan in de jaren zestig en zeventig. Stevie Ray Vaughan en de Fabulous Thunderbirds probeerden het om te zetten in populaire rockmuziek, maar in de jaren '80 had bluesrock zich stevig gevestigd als een apart genre.

4. Blues-schreeuwer

De term 'Blues Shouter' impliceert meer dan alleen het volume of de zangstijl van de zanger . Hoewel veel Blues Shouters luid schreeuwen en zonder veel zorg voor vocale nuances, is dit niet altijd het geval.

Om als een 'live vocalist' te worden beschouwd, moet een artiest passie en energie in zijn uitvoering injecteren. Dit betekent dat ze volledig opgaan in hun uitvoering en de kracht van het nummer hen laten overweldigen. Het betekent niet dat ze niet rustig kunnen zingen, maar in plaats daarvan dat ze erg gepassioneerd zijn over hun uitvoering.

droom van vader die is overleden

In het begin van de jaren dertig, toen de Amerikaanse economie te lijden had, stopten mensen met het kopen van platenspelers en platen. Dit was te wijten aan een gebrek aan geld.

Daarentegen werd livemuziek grotendeels onaangetast door de depressie. Veel grote bands toerden over de snelwegen en vulden danszalen door het hele land met energieke 'swing'-muziek die mensen dwong op te staan ​​en te dansen.

5. Britse blues

The London Scene, die begon in het midden van de late jaren zestig en duurde tot het begin van de jaren zeventig, had een grote invloed op de ontwikkeling van rockmuziek . Alexis Korner en Cyril Davies waren twee van de mensen die ermee begonnen toen ze bij Blues Incorporated kwamen. Daarna namen nieuwe artiesten het over. Muddy Waters en Howlin' Wolf waren enkele van hun favoriete artiesten.

De Yardbirds en de Rolling Stones waren twee groepen die populair werden met hun soort bluesrock. Andere bands gingen echter een serieuzere richting in. John Mayall's Bluesbreakers en Peter Green's Fleetwood Mac zijn twee voorbeelden van dergelijke bands. Ze imiteren beroemde gitaristen als B.B. King, Albert King en Freddie King (die allemaal dezelfde achternaam hadden maar geen familie waren).

Jimi Hendrix inspireerde de lokale muzikanten om blues in Amerikaanse stijl te spelen. Daarna verloor de traditionele bluesmuziek de gunst. De invloed ervan bleef echter bestaan. Dit is te zien aan de heavy metal beweging, die bekend staat om zijn luidere en meer vervormde gitaarklanken.

6. Canadese blues

Canada's blues verwijst naar een muziekstijl genaamd 'Canadese blues' (bijv. bluesrock) gemaakt door Canadese muzikanten .

Veel zangers spelen de blues op verschillende instrumenten. Deze omvatten gitaristen (akoestisch en elektrisch), mondharmonicaspelers (ook bekend als 'bluesharp'), pianisten (instrumentaal), Hammond-organisten, bassisten en drummers. Songwriters en muziekproducenten zijn ook belangrijk voor het maken van bluesmuziek.

Er zijn veel verschillende soorten bluesartiesten. Steve Marriner is bijvoorbeeld een zanger, mondharmonicaspeler, gitarist, songwriter en platenproducent uit Canada.

7. Chicago Blues

De Chicago-bluesstijl van muziek is een vorm die zijn oorsprong vindt in Chicago, Illinois . Het is gebaseerd op Delta blues maar speelt zich af in een stedelijke setting. In het begin van de twintigste eeuw viel het samen met de Migratie uit het Zuiden. Dit soort bluesmuziek werd populair in Chicago en andere noordelijke steden omdat het de ervaringen weerspiegelde van Afro-Amerikanen die naar het noorden waren gemigreerd.

Chicago bluesmuziek verschilt van andere bluesstijlen omdat er vaak gebruik wordt gemaakt van elektrische gitaren en elektronische effecten zoals distortion en overdrive.

8. Detroit Blues

Deltabluesmannen reisden in de jaren 1920 en 1930 vanuit de Mississippi Delta en Memphis, Tennessee naar Detroit om in industriële fabrieken te werken.

De typische stijl van Detroit blues is vergelijkbaar met Chicago blues. Ze maken allebei gebruik van elektrisch versterkte instrumenten. De basgitaar en piano zijn twee manieren waarop de Detroit bluesstijl zich onderscheidt.

De Detroit blues scene was gecentreerd rond Black Bottom en Hastings Street. John Lee Hooker was de enige bekende bluesmuzikant uit Detroit. Doordat de platenlabels en promotors zich liever concentreerden op de meer populaire Chicago blues, verwierf hij bekendheid.

9. Elektrische blues

De elektrische gitaar is het leidende instrument in dit soort muziek. Het wordt elektrische blues genoemd. De elektrische gitaar kan luider gemaakt worden met een versterker, zodat de andere instrumenten, zoals de basgitaar en drums, beter te horen zijn.

De blues is een muzieksoort die in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw in Chicago is ontstaan. Bluesmuziek verspreidde zich naar andere delen van de Verenigde Staten en elk gebied ontwikkelde zijn eigen unieke kijk op de stijl. Tegen de jaren vijftig was bluesmuziek volledig geëvolueerd tot een eigen genre.

De elektrische bluesstijl was cruciaal bij de uitvinding van versterkte, vervormde powerakkoorden en het buigen van de snaren op de elektrische gitaar, evenals het brengen van harde gitaarklanken in populaire muziek. Het was een belangrijk element van rockmuziek omdat het een dichte textuur, elektrische gitaartechnieken en elementaire bluesbandinstrumentatie bood die later door rock werd overgenomen.

10. Countryblues

Eén type bluesmuziek wordt landelijke of countryblues genoemd. Dit soort bluesmuziek is alleen vocaal met akoestische fingerstyle gitaarbegeleiding . Dit type bluesmuziek ontstond aan het begin van de 20e eeuw in het zuiden van de Verenigde Staten.

Blind Lemon Jefferson (Texas), Charley Patton (Mississippi) en Blind Willie McTell (Georgia) behoorden tot de eersten die in de jaren twintig bluesnummers opnamen. In de steden speelde countrymuziek naast urban muziek.

11. Evangelieblues

Gospelblues is een soort gospelmuziek die het geluid van de blues combineert met spirituele of christelijke teksten.

Sommige blueszangers, zoals Son House, Blind Willie Johnson en Skip James zongen gospelachtige bluesnummers. Ze zongen over religieuze onderwerpen en andere onderwerpen. Ze deden dit terwijl ze ook professioneel speelden als blueszangers.

Anderen, zoals dominee Gary Davis, voerden alleen gospelblues uit omdat ze traditionele blues als demonisch beschouwden. In deze gevallen was het meestal een kwestie van het lyrische onderwerp in plaats van een muzikale vorm.

Aan de andere kant vermijden gospelblueszangers dansgeoriënteerde bluesgenres zoals 12-bar shuffles-beatnummers en boogie-woogie-dansmelodieën.

12. Harmonicablues

Harmonica Blues is een soort bluesmuziek waarin de mondharmonica prominent aanwezig is. Deze stijl werd populair in de jaren 1950 toen mensen als Big Walter Horton, Little Walter en Junior Wells microfoons begonnen te gebruiken om de mondharmonica luider te laten klinken . Vooral Chicago-blues staat bekend om het veelvuldige gebruik van de mondharmonica.

13. Hill Country Blues

De hill country blues (een soort blues) staat bekend om zijn sterke focus op ritme en percussie, constante gitaarriffs, kleine akkoordwisselingen, creatieve songstructuren en 'groove'. De groove is gedefinieerd als de 'hypnotische boogie'.

Het heuvelland maakt deel uit van het noorden van Mississippi. Het is gelegen op de ecoregio's North Hilly Plain (Red Clay Hills of North Central Hills), Löss Plains en Bluff Hills. Het heuvelland bevat de provincies Desoto, Marshall, Panola, Tate, Tippah en Lafayette.

bijbelse betekenis van dansen in een droom

De heuvels hebben veel rotsachtige grond en beboste gebieden. Dit is de reden waarom er niet veel boerderijen zijn, maar de houtindustrie is sterk. Mensen die in de heuvels wonen, luisteren vaak naar muziek die wordt geassocieerd met dit gebied, zoals Holly Springs en Oxford, Mississippi.

De muziek is anders dan die van de Mississippi Delta, die in het westen ligt. Een jaarlijkse picknick wordt gehouden ter ere van de regio en zijn muziek.

14. Blueswet

Aan het eind van de jaren twintig en het begin van de jaren dertig werd een populair type bluesnummer in de Verenigde Staten 'hokum' genoemd. Dit type bluesnummer was vaak vrij expliciet en verwees naar seksuele praktijken, prostitutie en homoseksualiteit . Van deze nummers werden vaak honderdduizenden exemplaren verkocht.

De 'Hokum'-rage ontstond tijdens het 'Verbod'-tijdperk toen het drinken van alcohol voor een groot deel van de bevolking werd verboden. De toegeeflijke lucht rond iedereen die geïnteresseerd was in het nachtleven strekte zich uit tot seksuele activiteit, gokken en andere 'illegale' en 'zondige' activiteiten. Het heette niet voor niets 'The Roaring Twenties'!

15. Jazzblues

Jazz Blues is een soort bluesmuziek die complexere harmonieën en ritmes gebruikt . Dit type blues is anders dan klassieke bluesmuziek omdat het complexer is. Jazz Blues kan ook worden gebruikt om jazzmuziek te beschrijven die wordt gespeeld met basisharmonieën en ritmes. Dit type jazz is meer emotioneel en fysiek dan intellectueel of verfijnd.

De resultaten lijken misschien meer op de ene kant van de vergelijking met een hint van de andere, of ze kunnen dichter bij R&B liggen. In de eerste plaats waren blues en jazz gebaseerd op dezelfde Afro-Amerikaanse muzikale roots. Ze zijn altijd genoeg overgestoken dat een absolute barrière nooit een haalbare (of zelfs gewenste) optie is geweest.

16. Springblues

De naam van deze bluesvorm komt van de teksten, die tal van verwijzingen naar springen of springen bevatten. Het was populair in de jaren veertig en was een voorloper van ritme, blues en rock and roll. Jumpblues werd herontdekt tijdens de swing-revival in de jaren negentig.

In het begin van de jaren veertig pionierden bigbands zoals die van Lionel Hampton en Lucky Millinder met de muziek die later bekend zou worden als jumpblues. Dit soort muziek kenmerkte zich door het opzwepende tempo en de flitsende koperblazers. Louis Jordan, Jack McVea, Earl Bostic en Arnett Cobb zijn enkele voorbeelden van muzikanten die uit deze periode zijn voortgekomen.

Een van de bekendste jumpbluessterren was Louis Jordan. Andere bands die deze stijl uitvoerden zijn Amos Millburn en Joe Liggins, evenals Jack McVea, Big Jay McNeely en Bullmoose Jackson. Ze hadden allemaal nummers als 'Saturday Night Fish Fry' van Louis Jordan, 'Good Rockin' Tonight' van Roy Brown en 'Deacon's Hop' van Big Jay McNeely.

17. Kansas City Blues

De bluesstijl van pianospelen veranderde in de loop van de tijd omdat de muzikant een breder publiek moest aanspreken. Dit werd gedaan door meer gecompliceerde stijlen te ontwikkelen die in verschillende steden gespeeld konden worden. Ma Rainey, Bessie Smith en Lucille Bogan waren de populairste vrouwelijke blueszangers in de jaren twintig.

De eerste zwarte vrouwelijke bluesartiest, Mamie Smith, was de vaudeville-entertainer die in 1920 'Crazy Blues' opnam; haar tweede plaat, 'Crazy Blues', verkocht in de eerste maand 75.000 exemplaren.

De 'Mother of Blues' Ma Rainey en Bessie Smith zongen rond de middentonen om hun stemmen beter te projecteren in een grote ruimte. Het vermogen van Smith om noten te buigen en samen te drukken met haar prachtige, krachtige alt, terwijl ze toch haar eigen interpretatie behoudt, was ongeëvenaard.

18. Louisiana-blues

Louisiana bluesmuziek is een soort bluesmuziek die zich sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog heeft ontwikkeld. Dit type bluesmuziek wordt meestal verdeeld in twee grote subgenres. Evenzo is Lousiana Blues gebaseerd op het muzikale erfgoed van New Orleans en heeft het een jazzinvloed. De andere, swamp blues, bevat elementen uit zydeco- en Cajun-muziek uit de omgeving van Baton Rouge.

Professor Longhair en Guitar Slim zijn twee bekende artiesten uit de New Orleans traditie. Swamp blues-artiesten zoals Slim Harpo en Lightnin' Slim waren populair in de jaren zestig, maar hun populariteit nam later in dat decennium af. Sinds de jaren zeventig is de belangstelling voor deze genres af en toe toegenomen.

19. De blues

De New Yorkse blues was een soort bluesmuziek met meer moderne invloeden en een meer urban feel dan de countryblues. Het begon in New York City in het begin van de 20e eeuw en verspreidde zich al snel naar andere grote steden. De New Yorkse blues werd ook beluisterd door meer rijke mensen dan de landelijke countryblues, die een typisch agrarisch karakter heeft. Enkele beroemde muzikanten uit dit gebied zijn Lionel Hampton, Ethel Waters en Joe Turner.

In New York werd jazz gecombineerd met stride (een geavanceerde vorm van ragtime) en evolueerde het aanzienlijk, met name in het werk van James P. Johnson in de jaren twintig. Het jazzorkest van Fletcher Henderson, opgericht in 1923 en met onder meer Coleman Hawkins (en later Louis Armstrong), werd enorm populair en hielp swingmuziek vorm te geven.

Henderson was een van de eerste grote jazzmuzikanten in New York. Hij kon echter niet zo snel met de tijd meegaan als andere tijdgenoten, zoals Duke Ellington. Toen Ellington in New York aankwam, begon hij een geheel nieuwe trend van jazzartiesten, die vervolgens het centrum van de ontwikkeling van de jazz van Chicago naar New York verplaatste.

20. Pianoblues

Pianoblues is een vorm van bluesmuziek waarbij de piano erg belangrijk is. De meest bekende vorm van pianoblues is boogiewoogie, maar ook barrelhouse, swing, R&B, rock and roll en jazz zijn allemaal erg belangrijk.

21. Punkblues

De punkblues is een soort rockmuziek die punkrock en blues combineert. Punkbluesmuzikanten en -bands mengen vaak elementen van verwante stijlen, zoals progenpunk en bluesrock. De stijl is ontstaan ​​in het garagerockgeluid van de jaren zestig en zeventig.

De connectie tussen punk- en bluesmuziek komt meer naar voren in de songwriting en vocale stijlen van deze artiesten. Punk- en bluesmuzikanten hebben veel gemeen, waaronder hun rauwheid, eenvoud en emotionaliteit. Zanger/gitarist Chet Weise van de Immortal Lee County Killers zegt: 'Punk en blues zijn beide echte reacties op het leven.' Ze zijn gewoon luider en sneller.

22. Ragtimeblues

Ragtime Blues is een muzieksoort die in de vroege jaren 1900 populair werd. Het werd vaak op de piano gespeeld en bevatte een mix van stijlen, waaronder ragtime blues en Piemonte-gitaarstijl. Ragtimeblues is een stijl die pianotechnieken van ragtimejazz aanpast aan de zessnarige gitaar. Scott Joplin was een bekende vertolker van ragtime pianomuziek.

Deze gesyncopeerde gevoeligheid was de voorloper van de jazz. Het vond uiteindelijk zijn weg naar de handen van Zuidoost-bluesgitaristen. Piemonte waardeerde traditioneel snellere tempo's en 'rafelige' ritmes (vandaar de 'rag' van 'ragtime'), in tegenstelling tot deltablues, die waarde hechtte aan langzamere tempo's en 'schone' ritmes.

Het is een stijl die de gitaar tot het uiterste drijft in plaats van er gewoon doorheen te praten, een test van het muzikaliteit en technische vermogen van een muzikant met behoud van muzikaliteit.

23. Ritme en blues

De term 'rhythm and blues', vaak afgekort tot R&B of R'n'B, verwijst naar een stijl van populaire muziek die in de jaren veertig in Afrikaans-Amerikaanse gemeenschappen ontstond. .

De uitdrukking 'urban' komt van het woord dat door platenmaatschappijen wordt gebruikt om muziek te beschrijven die populair is bij Afro-Amerikanen die in steden wonen. Dit soort muziek heeft meestal een sterke beat en is gebaseerd op jazz.

In de jaren vijftig tot en met de jaren zeventig bestonden bands over het algemeen uit piano, een of twee gitaren, bas, drums, een of meer saxofoons en soms achtergrondzangers.

R&B-muziek valt vooral op vanwege de poëtische thema's die te maken hebben met de Afrikaans-Amerikaanse ervaring van pijn, lijden en vrijheid. De onderwerpen omvatten liefde, relaties, geld en ambities op een genuanceerde manier.

24. St. Louis-blues

De St. Louis Blues is een soort muziek vergelijkbaar met Chicago-stijl blues en R&B. Het is een solo-zang- of piano-uitvoering, meestal begeleid door een kleine combo of big band. Dit type blues heeft echter een stedelijk gevoel, wat betekent dat het minder het landelijke gevoel heeft dat gebruikelijk is in countryblues.

25. Moerasblues

Moerasblues is een soort Louisiana-blues die in de jaren vijftig ontstond onder de zwarte inwoners van Zuidwest-Louisiana. Het bevat elementen uit verschillende genres, waaronder zydeco- en Cajun-muziek. Twee van de bekendste beoefenaars zijn Slim Harpo en Lightnin' Slim, die nationale ritme- en blueshits hadden.

26. Vaudeville

De klassieke bluesvorm, die voor het eerst opdook in de jaren 1920, was een voorloper van de vrouwelijke blues . De stijl wordt ook wel vaudeville-blues genoemd omdat het traditionele folkblues en urban theatermuziek combineert. Zangeressen ondersteund door pianisten of kleine jazzensembles zongen klassieke blues, die als eerste werden opgenomen. Ma Rainey, Bessie Smith, Ethel Waters en andere artiesten in deze categorie hielpen het genre populair te maken.

27. Zydeco

Zydeco is een muziekstijl die werd gevormd in het zuidwesten van Louisiana door Frans-creoolse sprekers en combineert blues, ritme en blues en muziek afkomstig uit de Louisiana-creolen en indianen van de staat . Hoewel het zijn eigen duidelijke wortels heeft in de Cajun-muziek in Louisiana, hebben de twee vormen elkaar beïnvloed, wat resulteert in een verbijsterend diverse subgenregroep.

28. Hedendaagse blues

Contemporary Blues is een soort blues met rock-, pop-, R&B- en/of folkinvloeden. Dit maakt het anders dan gewone blues. Het is meestal elektrisch, maar soms spelen mensen het akoestisch.

Het geluid is meer gepolijst en soms zelfs deftig dankzij de up-to-date productie en stillere mentaliteit van het publiek; het is nog steeds soulvol, maar niet zo aards of korrelig als de muziek die ervoor kwam, en het is minder agressief of brandbaar dan de hedendaagse elektrische blues uit Chicago of Texas.

Hedendaagse blues wordt eerder geaccepteerd in pop-, albumrock- en volwassen hedendaagse radioformaten, omdat andere muziekgenres het beïnvloeden. Robert Cray, Keb 'Mo' en wonderkinderen Kenny Wayne Shepherd en Jonny Lang zijn opmerkelijke hedendaagse bluesartiesten.

29. New Orleans-blues

New Orleans blues is een soort bluesmuziek die is ontstaan ​​in en rond New Orleans. Dit type bluesmuziek is beïnvloed door jazz en Caribische muziek. Het wordt meestal gespeeld met een piano en saxofoon, maar er zijn ook gitaarbluesmannen . Enkele bekende voorbeelden van dit soort muziek zijn Professor Longhair en Guitar Slim. Ze hebben allebei hits op nationaal en internationaal niveau.

Sommige mensen zeggen dat jazzmuziek begon in New Orleans. De blues heeft minder aandacht gekregen als de plek waar jazzmuziek begon. Maar in werkelijkheid was de stad de thuisbasis van een aantal bekende 12-bar blues voor het grootste deel van de rest van het land. De groep van Buddy Bolden werd rond 1906 erkend voor zijn beheersing van de blues.

Vanaf 1908 is de 'Livery Stable Blues' van de originele Dixieland Jass Band een vroeg voorbeeld van gepubliceerde bluesbladmuziek. Livery Stable Blues van de originele Dixieland Jass Band, algemeen beschouwd als de eerste jazzplaat, is in een snelle bluesstijl.

30. Deltablues

De Delta-blues is een regionale muziekstijl die in het begin van de 20e eeuw is ontstaan ​​in de Delta-regio in het noordwesten van Mississippi . De gitaar en mondharmonica zijn de meest gebruikte instrumenten in dit soort muziek, en slide spelen is een onderscheidend kenmerk.

Deltabluesmuziek bevat een verscheidenheid aan vocale stijlen, van introspectief en soulvol tot gepassioneerd en vurig. In de jaren 1920 en 1930 hielpen de makers van de stijl de markt voor traditionele blues-opnames tot stand te brengen. Latere in Delta geboren gitaristen droegen bij aan de ontwikkeling van Chicago-blues, elektrische blues en folkblues in het tijdperk na de Tweede Wereldoorlog.

31. Piemontese blues

De Piemontese blues is een soort gitaarmuziek die wordt gekenmerkt door een fingerpicking-techniek . Dit betekent dat een regelmatig, afwisselend ritmisch patroon van de duimbas-snaar een gesyncopeerde melodie ondersteunt die de hoge tonen gebruikt.

Vanwege het hoge bereik wordt het vaak een 'high-range' piano genoemd. Het is beschreven als klinkend als ragtime of stride piano. Folklorist Peter B. Lowry bedacht de term, waarbij Bruce Bastin co-credit kreeg. Volgens jazzonderzoeker Peter B. Lowry onderscheidt de Piemontese stijl zich van andere soorten muziek door zijn ragtime-ritmes.

32. Texas Blues

De Texas blues is een stijl van bluesmuziek die zijn oorsprong vindt in Texas. Het wordt bepaald door zijn jazz- en swing-invloeden. Latere voorbeelden worden eerder geclassificeerd als blue rock of Southern rock.

De Texaanse blues ontwikkelde zich onder Afro-Amerikanen die vanaf het begin van de twintigste eeuw in olievelden, boerderijen en houtkampen werkten. Blind Lemon Jefferson creëerde de stijl in de jaren 1920 door jazzgeïnspireerde improvisatie en single-snarige begeleiding op een gitaar te combineren; zijn impact en invloed leidden toekomstige kunstenaars.

Tijdens de Grote Depressie in de jaren dertig migreerden veel bluesmannen naar steden als Galveston, San Antonio, Houston en Dallas. Uit deze stedelijke gebieden ontstond een nieuwe generatie populaire artiesten, waaronder slidegitarist en gospelzanger Blind Willie Johnson.

Deze ontwikkelingen beïnvloedden de bluesmannen van de jaren zestig, zoals Lightnin' Hopkins, Lil' Son Jackson en T-Bone Walker. Robert Johnson kwam uit Mississippi maar werd opgenomen in Texas.

33. Memphis Blues

De Memphis-blues is een vorm van bluesmuziek die in de jaren 1910 tot en met 1930 werd ontwikkeld door muzikanten uit Memphis, zoals Frank Stokes, Sleepy John Estes, Furry Lewis en Memphis Minnie.

De straatstijl was populair in vaudeville- en medicijnshows, en het was verbonden met Beale Street, de belangrijkste amusementsstrip van Memphis. 'The Memphis Blues' is geschreven door W.C. Handy, de 'Father of the Blues', die ook bekend staat als 'Memphis Minnie'. De term is gebruikt om een ​​moedeloze mentale toestand in teksten te beschrijven.

Gus Cannon's Jug Stompers en de Memphis Jug Band waren bijvoorbeeld kruikbands die op gitaar gebaseerde blues speelden. De stijl van de jugband benadrukte dansbare, gesyncopeerde ritmes van de vroege jazz en verschillende andere volksgenres.

De muziek werd uitgevoerd op eenvoudige, typisch zelfgemaakte instrumenten zoals mondharmonica's, violen, mandolines, banjo's en gitaren met wasborden, kazoos, guimbardes (guimbardo) en kannen die werden geblazen om de bas te leveren.

34. Westkust-blues

De bluesstijl van de westkust ontstond in de jaren 40 toen Texaanse bluesmuzikanten naar Californië migreerden en jazz- en jumpblueselementen in hun muziek integreerden. Gladde, honingkleurige zang komt veel voor in West Coast-blues, die zich vaak in het ritme- en bluesgebied waagt.

35. Soulblues

Het genre van bluesmuziek dat bekend staat als soulblues werd opgericht in de late jaren zestig en vroege jaren zeventig en combineert elementen van soulmuziek, R&B en hiphop .

wat betekent een sialia bijbels?

Na de Tweede Wereldoorlog werd elektrische blues gepopulariseerd door zwarte zangers en muzikanten zoals Muddy Waters, Jimmy Reed en Elmore James. Deze artiesten werden beïnvloed door buitenaardse artiesten zoals Otis Redding. Soulartiesten als Sam Cooke, Ray Charles en Otis Redding combineerden de blues met soulmuziek. Bobby Bland was een van de eerste beoefenaars van dit genre.

Veelgestelde vragen (FAQ's)

Wat zijn de manieren om je muziek te promoten?

Er zijn talloze manieren om je muziek te promoten :

• Je kunt beginnen door op te treden op lokale podia en open microfoons. Dit zal u helpen uw naam bekend te maken en u de mogelijkheid te geven om een ​​aanhang op te bouwen.
• U kunt uw muziek ook online promoten via sociale media en streamingplatforms.
• Zorg ervoor dat je regelmatig berichten plaatst en interactie hebt met je fans om ze betrokken te houden.
• U kunt uw muziek ook indienen bij blogs en podcasts voor exposure.
• Overweeg om mee te doen aan wedstrijden en naar muziekfestivals te gaan. Deze evenementen kunnen u helpen een breder publiek te bereiken en mogelijk een platencontract binnen te halen.

Wat zijn dingen om te doen? Overweeg voordat u een nieuwe basgitaar koopt ?

Het ding om te overwegen is uw budget. Hoeveel kunt u zich veroorloven om aan een nieuwe basgitaar te besteden? Sommige geweldige gitaren zijn beschikbaar voor minder dan $ 200, maar als je op zoek bent naar iets echt high-ends, kan het prijskaartje ruim boven de $ 1.000 liggen.

Conclusie

De blues is een muziekgenre dat al eeuwen bestaat. Het is in de loop van de tijd geëvolueerd en veranderd, maar de kernelementen blijven hetzelfde. De blues is een soort muziek die typisch wordt gekenmerkt door een gevoel van verdriet of wanhoop. Het kan echter ook vrolijk en gelukkig zijn. De blues wordt vaak geassocieerd met de Afro-Amerikaanse ervaring in de Verenigde Staten, maar is niet beperkt tot deze groep mensen. Evenzo is de blues een universeel muziekgenre waar mensen van alle leeftijden, rassen en culturen van kunnen genieten.